โดย นาย มุฮำหมัด พัดเย็นดี นักเรียนชั้นเอี๊ยะดาดียฺ ปีที่ 3

ท่านพี่น้องผู้ดำเนินชีวิตอยู่ในความยำเกรง ตักวาและมีศรัทธาต่ออัลเลาะห์ ซ.บ. ที่รักทั้งหลาย ขอให้เราพยายามรักษาจิตใจและการของเราให้อยู่ในลักษระของผู้ที่มีความยำเกรงต่ออัลเลาะห์ ซ.บ. เอาไว้เถิด อย่าไปเอาอย่างคนเลวคนชั่ว อย่าไปดำเนินชีวิตตามอย่างพวกที่เขาไม่ศรัทธาต่ออัลเลาะห์ ซ.บ. อย่าไปอิจฉาพวกที่เขาใช้ชีวิตอย่างเสรี อย่าไปมองพวกที่ละเลยเรื่องที่ศาสนาใช้ ละเมิดเรื่องที่ศาสนาห้าม ที่เขามีความสุขกันอยู่เลย อย่าไปนึกว่าทำไมพวกที่ทำชั่วพวกนั้นถึงมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุขสำราญ

พวกนั้นเป็นพวกทรยศ พวกเนรคุณ พวกที่ไม่รู้จักผู้สร้างและผู้ให้ริสกีของเขามาในไม่ช้าหรอก วันหนึ่งพวกเขาเกิดอยากจะเป็นคนดี อยากจะเป็นผู้ศรัทธาต่ออัลเลาะห์ ซ.บ. แต่เมื่อวันนั้นพวกเขาก็สายไปแล้วเสียแล้ว เพราะอยากทำดี ผิดเวลา อยากมีศรัทธาผิดสถาที่

เวลานี้เราเป็นมุสลิม แต่เราเป็นพวกที่ไม่ยอมละหมาดฟัรดูห้าเวลาหรือเปล่า เรามีพ่อแม่เป็นมุสลิม แต่เราไม่สนใจใยดีในการศึกษาหาความรู้เพื่อให้ตัวเราเป็นมุสลิมอย่างแท้จริงกับเขาหรือเปล่า ตัวเราเวลานี้เป็นมุสลิมแต่เรื่องถือศีลอดในเดือนรอมาดอน เรื่องออกซะกาต เรื่องไปทำฮัจย์ เราทำอยู่ปกติดีหรือเปล่าหรือว่าเราหันหลังให้ทั้ง ๆ ที่เป็นเรื่องที่องค์อัลเลาะห์ ซ.บ. ทรงบัญญัติใช้บังคับให้เราทำ ถ้าเรายังละเลยเรื่องที่ศาสนาใช้ ละหมาดฟัรดูห้าเวลาก็ไม่เอาเรื่องด้วย แบบนี้ตัวเรานั้นแหละจะไปอยากเป็นมุสลิมที่ดี เพราะคนดีคนมีศรัทธาทั้งหลายเขาได้ไปพักอยู่ในร่มเงาส่วนตัวเราออกไปดำเกรียมอยู่กลางความร้อน องค์อัลเลาะห์ ซ.บ. ทรงเตือนพวกเราบ่าวของพระองค์เอาไว้ให้เกิดความสำนึกว่า

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا وَمَا عَمِلَتْ مِن سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَدًا بَعِيدًا

ความว่า มูฮำหมัดเจ้าจงเตือนประชากรของเจ้าซิว่า ในวันกิยามะห์นั้น เป็นวันที่ทุก ๆ ชีวิตจะได้ไปพบกับความดีที่ตนได้ปฏิบัติเอาไว้ ได้ถูกนำมาให้ปรากฏใกล้ และส่วนความชั่วที่ตนได้ประพฤติเอาไว้ ตนเองก็อยากที่จะให้ความชั่วกับตัวเองนั้น อยู่ห่างกันไกลแสนไกลจนกระทั้งความชั่วนั้นไม่มีทางที่จะส่งผลกระทบมาถึงตนได้

وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَاللَّهُ رَؤُوفُ بِالْعِبَادِ

และอัลเลาะห์ทรงเตือนพวกเจ้าให้ยำเกรงต่อการลงโทษของพระองค์ ฝ่ายอัลเลาะห์นั้น ทรงเอ็นดูยิ่ง แก่มวลบรรดาข้าของพระองค์ ด้วยการปูนบำเหน็จ บุญกุศลอันมากมายให้เป็นสิ่งตอบแทนความดีที่ทำไว้แม้แต่เพียงเล็กน้อย

เมื่อพระผู้อภิบาลทรงเตือนพวกเราเอาไว้อย่างนี้ เราก็ต้องมาทบทวนคิดให้ดี ๆ เพราะองค์อัลเลาะห์ ซ.บ. ให้เราเกิดมาในดุนยานี้เพียงครั้งเดียว ไม่ใช่พวกเวียนว่ายตายเกิด เรื่องนี้เราต้องสำนึกกันให้ดี

เรื่องการกลับเนื้อกลับตัวมุสลิมเรากลับตัวกันในดุนยาไม่ใช่ไปขอกลับตัวเมื่อถึงวันกิยามะห์ อยากเป็นมุอ์มินมันไม่ได้ผลแล้ว เรียกว่าสายเกินแก้ ขอให้เราแต่ละคนสำนึกด้วยว่า พ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย ของเรากำลังไปรอรับเราอยู่แล้วในร่มเงาของวันกิยามะห์ อาจไม่มีทางได้เจอะได้เจอกันอีกก็เป็นได้เพราะท่านไปทางร่มเย็น แต่เราแยกไปทางร้อน.