โดย นายเอี๊ยะห์ซาน ปานนพภา นักเรียนชั้นเอี๊ยะดาดียฺปีที่ 2

ความสัมพันธ์มันมักจะเกิดขึ้นจากการที่เรารักใครคนใดคนหนึ่งหรือหลายๆคน เมื่อเราเกิดมีความสัมพันธ์ เราก็จะมีความปรองดอง ความสามัคคีซึ่งมันก็เหมือนกับการรวมตัวด้วยหนึ่งใจเดียวกันมุสลิมเราเมื่อเกิดความสัมพันธ์ขึ้นสิ่งที่ตามมาก็คือ การเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ การช่วยเหลือซึ่งกันและกัน แต่เมื่อสัมพันธ์นั้นขาด เราควรที่จะไปต่อเติมสัมพันธ์นั้นให้เต็มด้วยการกระทำที่ดีของตัวเรา

ความสัมพันธ์ของมุสลิมก็เปรียบเสมือนการเป็นพี่น้องกัน ความสัมพันธ์นั้นมันสามารถเกิดได้ทุกสถานที่ ทุกเวลา คนเราต้องมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันเสมอ เราไม่ควรตัดขาดความสัมพันธ์ โดยใช้เหตุผลเพียงเล็กๆน้อยๆ หรือไม่ฟังเหตุผลกันเลย ความสัมพันธ์มันเกิดขึ้นได้ยากสำหรับใครบางคน แต่บางคนเกิดขึ้นได้ง่ายมากแต่การตัดขาดความสัมพันธ์มันง่ายสำหรับบางคน แต่อีกสำหรับบางคนนั้นมันยากเหลือเกิน เมื่อมีใครมาตัดความสัมพันธ์โดยที่เรานั้นได้ยินจากหูของตนเองหรือจากคนอื่นๆกับเรา ให้เรานั้นทำความติดต่อสัมพันธ์กับคนนั้นด้วยวิธีใดก็ได้ที่ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้และเมื่อเรานั้นเกิดความสัมพันธ์ที่แท้จริงแล้วเรานั้นก็ต้องมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ซึ่งกันและกัน เราต้องคอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน แบ่งปันซึ่งกันและกันเราจงแบ่งปันต่อผู้ที่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แก่เรา และผู้ที่ไม่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แก่เรา และเราจงให้อภัยแก่ผู้ที่ไม่เป็นธรรมแก่เรา และถ้าเราคอดว่าเรายังไม่เป็นธรรมต่อใครนั้นให้เราไปขออภัยแก่เขาเราควรมีมิตรภาพสัมพันธ์ที่ดีกับคนอื่นๆตลอดเวลาเพราะหลังจากนั้น ความสัมพันธ์นี้มันจะสร้างมิตรไมตรีให้กับเรา สร้างรอยยิ้มให้กับเรา สร้างความสุขให้กับเรา เราได้สิ่งนี้มาเพราะความสัมพันธ์ที่ดีต่อเขาต่อเรา การยกโทษซึ่งกันและกัน ขออภัยต่อกันและกัน

ดังฮาดิษที่มีบทสรุปดังนี้ว่า

قال النبي صلى الله عليه وسلم إنّ ربك يأمرك أن تَصل من قطعك وتعطي من حرمك وتعفوعمّن ظلمك

ความว่า ท่านนบี(ซ.ล)ทรงตรัสไว้ว่า”แท้จริงพระเจ้าของสู่เจ้าใช้สู่เจ้าให้ทำความติดต่อกับผู้ที่ตัดความสัมพันธ์กับสู่เจ้า จงแบ่งปันต่อผู้ที่ไม่เอื้อเฟื้อแก่สู่เจ้า และจงอภัยแก่ผู้ที่ไม่ให้ความเป็นธรรมแก่สู่เจ้า”

ดังฮาดิษข้างต้นเมื่อเราปฏิบัติตามที่ท่านนบี(ซ.ล)บอก เราก็เหมือนคนที่โอบอ้อมอารีย์มีจิตใจดีและเป็นที่รักยิ่งของทุกๆคนได้